· POEZJA I PROZA

Nie ma dobrej wojny i złego pokoju - autor Benjamin Franklin

Osoby którym nie są obojętne losy ludzi nękanych przez bezsensowne wojny, konflikty zbrojne i prześladowania, zachęcamy do pisania wierszy.
Podpisane wiersze prosimy przesyłać na adres
schron@centrumwynajmu.pl.
Najciekawsze zamieścimy na naszych stronach.

Przesłanie "Ochronić od zapomnienia"
(autor Krystyna Wesołowska)

W skrytych zaułkach schronu,
kryją się tajemnice,
Ściany chroniły coś, co nazywa się życie.
Zapisywały słowa, krzyk , płacz.
Dziś kapią łzy ze ścian, gdy patrzysz nań,
jakby chciały powiedzieć Ci w skrycie,
jak było gdy Ciebie nie było, tam.
A krzyk przeobraził się w lęk.
A lęk przeszywa Twe ciało,
A serce zamiera gdy,
jesteś tam.
Patologia życia,
Schron

Schron
(autor Krystyna Wesołowska)

Miasto ciężkie od złudzeń i lęku,
Buduje podziemny świat w pośpiechu,
Zjadliwy strach cementuje zaprawę,
Żeliwne drzwi ciężko skrzypią.

Beton poddaje się powoli,
Wilgotne ściany zatrzymują łzy ,
Powstają ślepe aleje,
bez drzew, kwiatów, ptaków i mgły.

Brak tu nieba słońca i horyzontu,
Powstaje budowla bez rozgłosu i chwały,
Stworzona dla ratowania istnień,
Czeka w ukryciu.

Tysiące nóg w butach zdartych od bruku,
Rozdeptana radość życia,
Wciska się w aleje goryczy,
Czekając potulnie na wyjście z ukrycia.

Wokół cisza, przerażenie, strach, oczekiwanie,
Tysiące spraw pozostawionych daleko,
Rozdarte myśli wśród fosforujących ścian.
Króluje zaduma o sensie życia.

Dławiący krzyk, wołanie o przetrwanie,
I to wyrywające się z krtani pytanie, dlaczego.
Głusi ,ślepi i potulni, zakłamani i obłudni.
nie maja wstępu do schronu życia.

Poeci Podziemnego Szczecina
(autor Krystyna Wesołowska)

Przywołani do apelu z walizkami wierszy,
Stawiają się poeci podziemi,
Wrażliwi na tunelowe jęki.
Pokryci pyłem w poszarpanych płaszczach,
Przywołują historię na zniszczonych ławkach.

Echo Historii
(autor Krystyna Wesołowska)

Czarne, mroczne myśli,
zakute w łańcuchy historii,
strachy, koszmary, obnażone,
jak echo przywołane tkwi w schronie.
Podziemny Świat,
brzemię losów wyrytych na ścianach,
uwikłanych w niechciane zdarzenia.
Wczoraj skrywane,
dziś odkrywane,
goryczą podszyte,
dramatyczne stany ducha.